Geschiedenis

Noodzaak
Het Ir. D.F. Woudagemaal had vanaf de bouw een belangrijke functie in de beheersing van het peil van het oppervlaktewater in Friesland. De natuurlijke waterlozing via sluizen voldeed niet meer. Dit gebeurde van oudsher bij laag water, onder andere via Dokkumer Nieuwe Zijlen naar de Lauwerszee en bij Lemmer in de Zuiderzee. Aangezien er een groot afwaterend oppervlak van het gemaal afhankelijk zou zijn (ca. 300.000 ha), was een zeer grote capaciteit voor het gemaal noodzakelijk. Hoewel het einde van het stoomtijdperk naderde, is in 1913 nog gekozen voor aandrijving met stoom. Deze techniek had zich door en door bewezen, wat van belang was voor de  gewenste bedrijfszekerheid. Het vermogen werd 2500 pk - genoeg voor het opvoeren van 4000 m3 water per minuut.

Opdracht
Het Ir. D.F. Woudagemaal is tijdens de Eerste Wereldoorlog in opdracht van Provinciale Staten van Friesland gebouwd. Het gemaal is in 1947 vernoemd naar Ir. Dirk Frederik Wouda (1880-1961), toen hoofdingenieur-directeur van de Provinciale Waterstaat. Hij was verantwoordelijk voor ontwerp en uitvoering van het gemaal. Bij de berekening van de installaties werd Ir. Wouda bijgestaan door Ir. J.C. Dijxhoorn (1862-1941). De bouw werd gegund aan de machinefabriek 'Jaffa' (v/h L. Smulders & Co.) uit Utrecht, die voor metsel en betonwerk, enz. (regionale) onderaannemers inschakelde.
Het gemaal is op 7 oktober 1920 feestelijk in gebruik gesteld door H.K.H. Koningin Wilhelmina.