Archeologische rijkdom

Nadat het nauwelijks meer verder geslonken eiland deel was geworden van de Noordoostpolder werd er veel archeologisch onderzoek gedaan. Hierbij legde men een belangrijk deel van de (voor)geschiedenis bloot. Zo zijn er talrijke vondsten gedaan die zijn te dateren in verschillende fasen van het Neolithicum (de Nieuwe Steentijd) en van de Middeleeuwen tot in de 19e eeuw. De oudste sporen zijn van zo'n 10.000 jaar terug.

De bedijkingsgeschiedenis bleek af te lezen en te herleiden uit het microreliëf in de jonge bodem rond het eiland en uit paalwerken en paalresten. Verder brachten speciaal hiertoe gegraven sleuven in de terpen gegevens aan het licht over hun groei, omvang, datering en de gebruikte materialen. Er zijn inmiddels al sporen gevonden van meer dan 165 Middeleeuwse en latere woonterpjes. De bewoningsgeschiedenis van het eiland is onder meer zichtbaar geworden door blootleggen van fundamenten en andere sporen van plattegronden van een aantal woningen en andere civiele bouwwerken en van een van omstreeks 1300 daterend kerkje in Ens.

Er zijn talrijke graven met menselijke resten op verschillende voormalige kerkhoven onderzocht. Schokland bezit dus een rijk gevulde archeologische bodem.