In de afgelopen eeuwen woonden en werkten de Beemsterlingen in de droogmakerij. Tijden van voorspoed wisselden af met periodes vaneconomische terugval. De industriële revolutie zorgde voor mechanisering in het agrarisch bedrijf en tegelijkertijd veranderde het aanzicht van de dorpen. Ook werd de blijvende ontwatering van de polder overgenomen door gemalen. Wat in al die jaren intact bleef, waren onder meer de ringvaart en ringdijk, de landinrichting verkaveling en de verkavelingen de dorpsstructuren van Middenbeemster en Westbeemster. De structuur van zuivere vierkanten en kwadranten doorstond de eeuwen en is nog steeds ongeschonden. En ook de lange, smalle kavels zijn nog goed herkenbaar. Het oude centrum van het dorp Middenbeemster is aangewezen als beschermd dorpsgezicht. In het oosten wordt De Beemster thans doorsneden door de autosnelweg A7, die is geïntegreerd in het schaakbordpatroon.

In 1999 is de totale Beemster aangewezen als Werelderfgoed, terwijl het zuidelijk deel ervan eerder - in 1997 - ook al als Werelderfgoed was aangemerkt als onderdeel van de Stelling van Amsterdam. In dit deel van de polder overlappen de twee sites elkaar dus – een unieke situatie.